Drodzy Parafianie, Mili Goście!
Maryja – Matka i Królowa naszego narodu
Przed nami XXI Niedziela Zwykła, 23 sierpnia. W Ewangelii słyszymy pytanie: „Panie, czy tylko nieliczni będą zbawieni?”. Jezus nie odpowiada, podając liczbę zbawionych. Wzywa natomiast: „Usiłujcie wejść przez ciasne drzwi” (Łk 13, 24). To wezwanie do osobistej wiary, nawrócenia i codziennego wybierania dobra. Chrześcijaństwo nie jest tylko tradycją czy przyzwyczajeniem. Jest drogą, na której trzeba nieustannie otwierać swoje serce Bogu.
W tych dniach nasze myśli kierujemy szczególnie ku Jasnej Górze, ponieważ 26 sierpnia obchodzimy Uroczystość Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej. To święto zajmuje wyjątkowe miejsce w sercu każdego Polaka. Jasna Góra przez wieki była nie tylko miejscem modlitwy, ale także duchowym punktem odniesienia dla naszego narodu. Cudowny obraz Matki Bożej Częstochowskiej otaczany jest czcią od XIV wieku, a sanktuarium stało się jednym z najważniejszych miejsc polskiej historii i wiary.
Maryja z Jasnej Góry była z naszym narodem w chwilach radości, ale przede wszystkim w chwilach próby. Szczególne znaczenie miała obrona Jasnej Góry podczas potopu szwedzkiego w 1655 roku. Obrona klasztoru, kierowana przez przeora o. Augustyna Kordeckiego, miała nie tylko znaczenie militarne, ale przede wszystkim ogromne znaczenie moralne i duchowe. Stała się dla Polaków znakiem, że nawet w sytuacji po ludzku beznadziejnej można pokładać ufność w Bogu.
Nieprzypadkowo król Jan Kazimierz w 1656 roku złożył w katedrze lwowskiej słynne Śluby, oddając Polskę pod szczególną opiekę Maryi i ogłaszając Ją Królową Polski. Z czasem Jasna Góra jeszcze mocniej stała się miejscem, w którym wiara splatała się z historią naszego narodu. Tak było również w czasach zaborów, podczas wojen, a później w okresie komunizmu. Nawet wtedy, gdy władze komunistyczne w 1966 roku zatrzymały peregrynujący po Polsce obraz Matki Bożej, wierni nie przestali gromadzić się wokół Maryi. Symboliczne „aresztowanie obrazu” stało się wymownym znakiem ograniczania wolności religijnej.
Dlatego Jasna Góra jest czymś więcej niż zabytkiem czy miejscem pielgrzymkowym. Jest świadectwem wiary pokoleń. Jest miejscem, do którego Polacy przychodzą, aby dziękować, prosić, przepraszać i powierzać Maryi swoje rodziny, Ojczyznę oraz własne życie.
Maryja jednak nigdy nie zatrzymuje człowieka na sobie. Jej spojrzenie zawsze prowadzi do Chrystusa. Także Ewangelia tej niedzieli przypomina nam, że ostatecznym celem naszej drogi jest Bóg. Maryja uczy nas, jak przechodzić przez „ciasne drzwi” wiary – przez modlitwę, wierność, miłość, przebaczenie i gotowość do służby drugiemu człowiekowi.
W sposób szczególny w tych dniach otoczmy modlitwą zmarłych oraz poszkodowanych w tragicznym wypadku polskiego autokaru na Węgrzech. Pielgrzymi z Podkarpacia wracali z Medziugorie, a w katastrofie zginęło 12 osób i wiele zostało rannych.
To szczególnie bolesne, że tragedia dotknęła ludzi wracających z pielgrzymki – ludzi, którzy właśnie w sanktuarium maryjnym szukali pokoju, umocnienia i Bożej łaski. Wobec takiego cierpienia trudno znaleźć odpowiednie słowa. Pozostaje modlitwa.
Maryjo, Matko Bolesna i Królowo Polski, otocz swoją matczyną opieką tych, którzy cierpią. Przyjmij do swego Syna tych, którzy odeszli z tego świata. Pociesz rodziny i bliskich ofiar, umacniaj rannych i daj im siłę do powrotu do zdrowia.
Niech będzie to także dla nas przypomnienie, że życie jest kruche i nieprzewidywalne. Nie odkładajmy więc modlitwy, pojednania, dobrego słowa ani wdzięczności za drugiego człowieka.
Powoli kończą się wakacje. Przed nami ostatni tydzień sierpniowego odpoczynku. Życzymy wszystkim, aby był to czas spokojny, pełen dobra, rodzinnej bliskości i wdzięczności za przeżyte chwile. Szczególnie pamiętajmy o tych, którzy jeszcze pracują przy żniwach i innych pracach polowych. Niech Pan Bóg przez wstawiennictwo Matki Bożej Częstochowskiej błogosławi ich trudowi, chroni przed niebezpieczeństwem, daje siły i pozwala szczęśliwie zakończyć tegoroczne prace.
A kiedy kończą się wakacje, warto zabrać z nich coś więcej niż tylko wspomnienia. Zabierzmy wdzięczność, pokój serca i mocniejsze postanowienie, by każdego dnia wybierać Chrystusa.
Maryjo Jasnogórska, Królowo Polski – módl się za nami, prowadź nas do Chrystusa i czuwaj nad naszą Ojczyzną, naszymi rodzinami oraz wszystkimi, którzy powierzają Ci swoje życie.
Dobrego, błogosławionego ostatniego tygodnia wakacji! Niech Bóg wynagrodzi trud pracy na roli i obdarzy wszystkich potrzebnymi łaskami.

Sierpień w polskiej tradycji jest miesiącem szczególnym. To czas maryjnych pielgrzymek, modlitwy za Ojczyznę, wdzięczności za plony, ale także osobistych wyrzeczeń i abstynencji. W centrum tych dni znajduje się Maryja – Matka, która prowadzi nas do Chrystusa i uczy, że wiara jest codziennym wyborem.
W niedzielę 16 sierpnia Kościół prowadzi nas do Ewangelii według św. Łukasza (Łk 12, 49-53). Jezus mówi: „Przyszedłem rzucić ogień na ziemię i jakże bardzo pragnę, żeby on już zapłonął!”. Słyszymy również trudne słowa o rozłamie. Czy Chrystus nie chce naszego pokoju? Przeciwnie – Jezus jest Księciem Pokoju. Jednak Jego pokój nie oznacza zgody na zło ani kompromisu za wszelką cenę. Pokój rodzi się z prawdy, a prawda czasem wymaga odwagi i jednoznacznego opowiedzenia się po stronie dobra. Ogień, o którym mówi Jezus, może być obrazem żywej wiary. Daje światło i ciepło, ale również oczyszcza. Warto więc zapytać: czy we mnie nadal płonie ogień wiary? Czy wpływa na moje decyzje, relacje, pracę i codzienne życie?
Za nami uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, ale sierpień nadal pozostaje miesiącem szczególnej obecności Maryi w życiu polskich katolików. To czas pielgrzymek na Jasną Górę, modlitwy różańcowej i zawierzenia Matce Bożej.
Jasna Góra od pokoleń przyciąga pielgrzymów, którzy niosą swoje podziękowania, prośby i troski. Maryja nie zatrzymuje jednak człowieka na sobie – zawsze prowadzi do Jezusa. Jej słowa z Kany Galilejskiej pozostają aktualne: „Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie”.
Szczególnym znakiem sierpniowej drogi wiary było dotarcie 11 sierpnia na Jasną Górę około 400 pielgrzymów pieszej i rowerowej pielgrzymki Za każdym z nich kryje się konkretna historia, intencja i modlitwa. Pielgrzymka uczy wytrwałości – trzeba zrobić kolejny krok nawet wtedy, gdy pojawia się zmęczenie i trud Także nasze życie jest pielgrzymowaniem. Nie zawsze znamy drogę, ale możemy zrobić następny krok – z modlitwą, ufnością i Maryją.
Sierpień to także czas żniw. Na polach trwa ciężka praca rolników, zależna od ludzkiego wysiłku, ale również od pogody. Warto w tym czasie powiedzieć: dziękujemy rolnikom – za ich codzienny trud, pracę w upale, troskę o ziemię i gospodarstwa oraz za chleb, który każdego dnia znajduje się na naszych stołach Prośmy o bezpieczne dokończenie żniw, dobrą pogodę i błogosławieństwo dla wszystkich pracujących na roli. Żniwa przypominają nam, że człowiek może wiele uczynić własnymi rękami, ale życie i wzrost pozostają darem Boga.
8 sierpnia w Parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Jegłowniku odbył się drugi zjazd szafarzy nadzwyczajnych Komunii Świętej. W spotkaniu uczestniczyło 48 mężczyzn, a w całej naszej diecezji posługuje obecnie 213 szafarzy. Spotkanie obejmowało szkolenie oraz część duchową: adorację Najświętszego Sakramentu, sakrament pokuty i Eucharystię pod przewodnictwem bp. Jacka Jezierskiego. Po Mszy Świętej uczestnicy spotkali się na wspólnej agapie przygotowanej z inicjatywy ks. Mariusza Ostaszewskiego, delegata biskupa elbląskiego ds. szafarzy.
Cieszymy się, że spośród ośmiu szafarzy z naszej parafii, w spotkaniu uczestniczyło trzech szafarzy nadzwyczajnych Komunii Świętej z naszej Parafii św. Mateusza Apostoła: Leszek Kot, Rafał Karczmarczyk i Kacper Wojciechowski. To oni otrzymali upoważnienie do dalszej posługi, która jest pięknym świadectwem odpowiedzialności świeckich za życie wspólnoty Kościoła.
Wszystkie te sierpniowe wydarzenia łączy jedna droga. Pielgrzym podtrzymuje ogień wiary, rolnik troszczy się o chleb, człowiek podejmujący abstynencję walczy o dobro swoje i rodziny, a szafarz służy Chrystusowi i wspólnocie.
Każdy z nas może zrobić coś, aby ogień Ewangelii nie wygasł – w naszym domu, rodzinie i parafii. Niech będzie ogniem modlitwy, miłości, odpowiedzialności, trzeźwości i służby.
Maryjo, Jasnogórska Pani, ucz nas wierności, odwagi i wytrwałości. Otaczaj opieką pielgrzymów, rolników, nasze rodziny i całą naszą parafialną wspólnotę. Prowadź nas zawsze do Jezusa.

Sierpień od wieków kojarzy się z czasem żniw. Na polach naszej żuławskiej ziemi kończy się kolejny etap całorocznej pracy rolników. Złote łany zbóż ustępują miejsca ścierniskom, a do stodół i spichlerzy trafiają zebrane plony. Jest to czas wdzięczności za dar ziemi, za pracę ludzkich rąk i za Boże błogosławieństwo, bez którego nawet największy wysiłek człowieka nie przyniósłby owocu.
Pismo Święte bardzo często posługuje się obrazem siewu i żniwa. Człowiek sieje ziarno z nadzieją, pielęgnuje je z cierpliwością, a potem oczekuje dnia zbiorów. Podobnie jest z naszym życiem duchowym. Każde dobre słowo, każdy gest miłości, przebaczenia i miłosierdzia staje się ziarnem zasianym w sercu człowieka. Bóg sprawia, że ziarno wzrasta i przynosi owoc w swoim czasie.
Niedzielna Ewangelia (Łk 12, 32–48) przypomina nam o jeszcze ważniejszych zbiorach – o owocach naszego życia. Jezus mówi: „Nie bój się, mała trzódko, gdyż spodobało się Ojcu waszemu dać wam królestwo”, a następnie zachęca: „Sprzedajcie wasze mienie i dajcie jałmużnę… Gromadźcie sobie skarb niewyczerpany w niebie.” Są to słowa niezwykle aktualne w świecie, w którym tak łatwo przywiązujemy się do rzeczy przemijających. Chrystus nie potępia pracy ani troski o codzienny chleb. Przypomina jednak, że największą wartością jest serce zwrócone ku Bogu i bliźniemu.
Żniwa uczą pokory. Nawet najlepszy gospodarz wie, że nie wszystko zależy od niego. Potrzebny jest deszcz, słońce, odpowiednia pogoda i Boże błogosławieństwo. Tak samo jest z naszym życiem. Możemy planować, pracować i podejmować wysiłek, ale ostatecznie wszystko pozostaje darem Boga. Dlatego sierpień jest miesiącem szczególnej wdzięczności – za chleb powszedni, za rodzinę, za zdrowie, za pokój i za wiarę.
W minioną sobotę nasza Kolegiata Żuławska wypełniła się nie tylko modlitwą, ale także pięknem muzyki. Odbył się koncert organowy w wykonaniu Małgorzaty Trzaskalik-Wyrwy, która zaprezentowała bogaty repertuar ukazujący niezwykłe możliwości naszego zabytkowego instrumentu. Muzyka organowa od wieków stanowi nieodłączny element liturgii Kościoła. Jej piękno pomaga człowiekowi zatrzymać się, wsłuchać w ciszę własnego serca i jeszcze pełniej przeżywać obecność Boga. Dziękujemy Pani Małgorzacie za ten wyjątkowy wieczór oraz wszystkim, którzy swoją obecnością stworzyli atmosferę prawdziwego święta muzyki sakralnej.
Już za kilka dni będziemy przeżywać jedną z najważniejszych uroczystości maryjnych – Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, przypadające 15 sierpnia. W polskiej tradycji nazywane jest ono również świętem Matki Bożej Zielnej. Tego dnia wierni przynoszą do świątyń wiązanki ziół, kwiatów, owoców i kłosów zbóż. Ten piękny zwyczaj przypomina, że całe stworzenie jest darem Boga, a Maryja – najdoskonalszy owoc odkupienia – została z ciałem i duszą wzięta do chwały nieba. Poświęcone bukiety stają się znakiem wdzięczności za tegoroczne plony oraz prośbą o błogosławieństwo dla rodzin i gospodarstw.
Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny od ponad stu lat splata się również z historią naszej Ojczyzny. Tego samego dnia obchodzimy Święto Wojska Polskiego, ustanowione na pamiątkę zwycięskiej Bitwy Warszawskiej z 1920 roku. Zwycięstwo to, nazywane często „Cudem nad Wisłą”, było nie tylko wielkim sukcesem militarnym, ale także wydarzeniem, które uchroniło odradzającą się Polskę przed utratą niepodległości. Wielu współczesnych tamtym wydarzeniom dostrzegało w nim szczególną opiekę Bożej Opatrzności i wstawiennictwo Najświętszej Maryi Panny.
Dlatego 15 sierpnia będziemy modlić się nie tylko za rolników i o błogosławieństwo dla tegorocznych zbiorów, ale również za wszystkich żołnierzy, funkcjonariuszy służb mundurowych, weteranów oraz tych, którzy każdego dnia stoją na straży bezpieczeństwa naszej Ojczyzny. Niech Maryja, Królowa Polski, wyprasza naszej Ojczyźnie pokój, jedność i zgodę.
Niech czas sierpniowych żniw stanie się dla każdego z nas okazją do postawienia sobie pytania: jakie owoce przynosi moje życie? Czy gromadzę jedynie dobra, które przemijają, czy także skarby, których „mól nie zniszczy i złodziej nie ukradnie”? Każdy dzień jest nową okazją do zasiewania dobra. Każde słowo życzliwości, każda modlitwa, przebaczenie, uczciwie wykonana praca i bezinteresowna pomoc drugiemu człowiekowi stają się ziarnem, które Bóg kiedyś przemieni w obfite żniwo życia wiecznego.
Niech Maryja Wniebowzięta prowadzi nas do Chrystusa, a czas tegorocznych żniw napełni nasze serca wdzięcznością za wszystkie dary otrzymane od Boga. Nie ustawajmy w czynieniu dobra, abyśmy mogli z ufnością oczekiwać dnia, w którym Pan zgromadzi owoce naszego życia do swojego wiecznego spichlerza.