Przypadające jutro Święto Ofiarowania Pańskiego, w polskiej tradycji nazywane jest również świętem Matki Bożej Gromnicznej. Święto to zamyka cykl świąt Bożego Narodzenia. W kościołach rozbiera się żłóbki, a w domach choinki, przestaje się śpiewać kolędy. Tego dnia przynosimy do kościołów do poświęcenia gromnice. Są one symbolem człowieczeństwa Syna Bożego, a także symbolem wiary, nadziei i miłości, z jakimi chrześcijanin powinien podążać za Chrystusem. Z kolei nazwa świecy związana jest z przypisywaną jej mocą odwracania gromów. W kościołach zapala się je podczas mszy św. i innych nabożeństw, np. przy udzielaniu sakramentów świętych (z wyjątkiem sakramentu pokuty), na procesjach i w czasie innych ceremonii liturgicznych. Powszechne przekonanie o mocy ochronnej gromnicy związane było z wiarą w patronat i opiekę Matki Bożej jako pośredniczki między ludźmi a Bogiem, zdolnej do wyjednywania łask. Aby sobie zapewnić stałą opiekę Najświętszej Marii Panny, gromnicę umieszczano w domach zwykle nad łóżkiem. Zapalano ją też przy konających.

W święto Ofiarowania Pańskiego (2 lutego) w Kościele powszechnym już po raz 29. obchodzony jest Światowy Dzień Życia Konsekrowanego. To dzień szczególnej pamięci o osobach, które całkowicie ofiarowały swoje życie Panu Bogu. Zakonnicy, siostry zakonne i inne osoby konsekrowane odnawiają tego dnia swoje śluby, a w kościołach zbierane są datki na rzecz zakonów klauzurowych (w diecezji elbląskiej na klasztory sióstr klarysek i karmelitanek w Elblągu).

Z okazji Światowego Dnia Życia Konsekrowanego należy przypomnieć Siostry Elżbietanki posługujące w naszej wspólnocie parafialnej w latach 1924 – 1996, które bardzo dobrze zapisały się w życzliwej pamięci wielu nowostawskich parafian.

Zapewne wielu z nas pamięta czasy, gdy przy ulicy Mickiewicza w Nowym Stawie funkcjonował dom zakonny Zgromadzenia Sióstr Świętej Elżbiety – Sióstr Elżbietanek. Od 1924 roku siostry na trwałe wtopiły się krajobraz naszego miasta i parafii. Ich działalność opierała się na opiece nad chorymi, katechezie, posłudze liturgicznej podczas nabożeństw oraz pracy w zakrystii. Nowostawski dom zakonny należał do najmniejszych w Prowincji Toruńskiej. Tworzyła go siostra przełożona oraz 3 - 4 siostry współpracowniczki. W domu znajdowała się kaplica półpubliczna p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa (powstała w roku 1924). Niestety, w wyniku zmian organizacyjnych, w 1996 roku siostra przełożona Prowincji Toruńskiej podjęła decyzję o zakończeniu posługi zakonnic w Nowym Stawie.

W okresie powojennym w Nowym Stawie pracowały m.in. siostry: Leonia Kleinberg, s. Teresa Jaroszewska, s. Damiana Semmerling, s. Sebastiana Janina Bojanowska. Ostatnią siostrą przełożoną była s. Róża Marianna Sasin (obecnie pracuje w domu zakonnym w Wałczu). Na nowostawskim cmentarzu parafialnym spoczywa wieloletnia profeska zakonu Elżbietanek siostra Zofia – Józefa Kunkel. (zmarła 2 kwietnia 1992 roku).

Wszystkim Parafianom i Gościom na kolejny tydzień pracy oraz powrotu do szkoły po feriach zimowych życzymy wielu darów Ducha Świętego oraz opieki Matki Bożej Gromnicznej.