Sierpień od wieków kojarzy się z czasem żniw. Na polach naszej żuławskiej ziemi kończy się kolejny etap całorocznej pracy rolników. Złote łany zbóż ustępują miejsca ścierniskom, a do stodół i spichlerzy trafiają zebrane plony. Jest to czas wdzięczności za dar ziemi, za pracę ludzkich rąk i za Boże błogosławieństwo, bez którego nawet największy wysiłek człowieka nie przyniósłby owocu.
Pismo Święte bardzo często posługuje się obrazem siewu i żniwa. Człowiek sieje ziarno z nadzieją, pielęgnuje je z cierpliwością, a potem oczekuje dnia zbiorów. Podobnie jest z naszym życiem duchowym. Każde dobre słowo, każdy gest miłości, przebaczenia i miłosierdzia staje się ziarnem zasianym w sercu człowieka. Bóg sprawia, że ziarno wzrasta i przynosi owoc w swoim czasie.
Niedzielna Ewangelia (Łk 12, 32–48) przypomina nam o jeszcze ważniejszych zbiorach – o owocach naszego życia. Jezus mówi: „Nie bój się, mała trzódko, gdyż spodobało się Ojcu waszemu dać wam królestwo”, a następnie zachęca: „Sprzedajcie wasze mienie i dajcie jałmużnę… Gromadźcie sobie skarb niewyczerpany w niebie.” Są to słowa niezwykle aktualne w świecie, w którym tak łatwo przywiązujemy się do rzeczy przemijających. Chrystus nie potępia pracy ani troski o codzienny chleb. Przypomina jednak, że największą wartością jest serce zwrócone ku Bogu i bliźniemu.
Żniwa uczą pokory. Nawet najlepszy gospodarz wie, że nie wszystko zależy od niego. Potrzebny jest deszcz, słońce, odpowiednia pogoda i Boże błogosławieństwo. Tak samo jest z naszym życiem. Możemy planować, pracować i podejmować wysiłek, ale ostatecznie wszystko pozostaje darem Boga. Dlatego sierpień jest miesiącem szczególnej wdzięczności – za chleb powszedni, za rodzinę, za zdrowie, za pokój i za wiarę.
W minioną sobotę nasza Kolegiata Żuławska wypełniła się nie tylko modlitwą, ale także pięknem muzyki. Odbył się koncert organowy w wykonaniu Małgorzaty Trzaskalik-Wyrwy, która zaprezentowała bogaty repertuar ukazujący niezwykłe możliwości naszego zabytkowego instrumentu. Muzyka organowa od wieków stanowi nieodłączny element liturgii Kościoła. Jej piękno pomaga człowiekowi zatrzymać się, wsłuchać w ciszę własnego serca i jeszcze pełniej przeżywać obecność Boga. Dziękujemy Pani Małgorzacie za ten wyjątkowy wieczór oraz wszystkim, którzy swoją obecnością stworzyli atmosferę prawdziwego święta muzyki sakralnej.
Już za kilka dni będziemy przeżywać jedną z najważniejszych uroczystości maryjnych – Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, przypadające 15 sierpnia. W polskiej tradycji nazywane jest ono również świętem Matki Bożej Zielnej. Tego dnia wierni przynoszą do świątyń wiązanki ziół, kwiatów, owoców i kłosów zbóż. Ten piękny zwyczaj przypomina, że całe stworzenie jest darem Boga, a Maryja – najdoskonalszy owoc odkupienia – została z ciałem i duszą wzięta do chwały nieba. Poświęcone bukiety stają się znakiem wdzięczności za tegoroczne plony oraz prośbą o błogosławieństwo dla rodzin i gospodarstw.
Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny od ponad stu lat splata się również z historią naszej Ojczyzny. Tego samego dnia obchodzimy Święto Wojska Polskiego, ustanowione na pamiątkę zwycięskiej Bitwy Warszawskiej z 1920 roku. Zwycięstwo to, nazywane często „Cudem nad Wisłą”, było nie tylko wielkim sukcesem militarnym, ale także wydarzeniem, które uchroniło odradzającą się Polskę przed utratą niepodległości. Wielu współczesnych tamtym wydarzeniom dostrzegało w nim szczególną opiekę Bożej Opatrzności i wstawiennictwo Najświętszej Maryi Panny.
Dlatego 15 sierpnia będziemy modlić się nie tylko za rolników i o błogosławieństwo dla tegorocznych zbiorów, ale również za wszystkich żołnierzy, funkcjonariuszy służb mundurowych, weteranów oraz tych, którzy każdego dnia stoją na straży bezpieczeństwa naszej Ojczyzny. Niech Maryja, Królowa Polski, wyprasza naszej Ojczyźnie pokój, jedność i zgodę.
Niech czas sierpniowych żniw stanie się dla każdego z nas okazją do postawienia sobie pytania: jakie owoce przynosi moje życie? Czy gromadzę jedynie dobra, które przemijają, czy także skarby, których „mól nie zniszczy i złodziej nie ukradnie”? Każdy dzień jest nową okazją do zasiewania dobra. Każde słowo życzliwości, każda modlitwa, przebaczenie, uczciwie wykonana praca i bezinteresowna pomoc drugiemu człowiekowi stają się ziarnem, które Bóg kiedyś przemieni w obfite żniwo życia wiecznego.
Niech Maryja Wniebowzięta prowadzi nas do Chrystusa, a czas tegorocznych żniw napełni nasze serca wdzięcznością za wszystkie dary otrzymane od Boga. Nie ustawajmy w czynieniu dobra, abyśmy mogli z ufnością oczekiwać dnia, w którym Pan zgromadzi owoce naszego życia do swojego wiecznego spichlerza.