Wczoraj obchodziliśmy uroczystość odpustową ku czci św. Mateusza Apostoła Historia św. Mateusza jest szczególnie bliska każdemu człowiekowi, który kiedykolwiek pomyślał: „Moje życie jest już takie, jakie jest. Niczego nie da się zmienić”. Mateusz pokazuje coś zupełnie przeciwnego. Bóg potrafi wejść w życie człowieka właśnie tam, gdzie człowiek najmniej się Go spodziewa. Chrystus nie czekał, aż Mateusz stanie się doskonały. Nie powiedział mu „Najpierw się zmień, a potem przyjdź”. Jezus powołał go takim, jakim był. Dopiero spotkanie z Chrystusem rozpoczęło w Mateuszu proces przemiany. Dlatego św. Mateusz jest dla nas wzorem nawrócenia. Jego życie przypomina, że nawrócenie nie jest jedynie chwilowym wzruszeniem czy postanowieniem. Jest odpowiedzią na Boże wezwanie. Jest powstaniem z miejsca, w którym człowiek dotąd pozostawał, i rozpoczęciem drogi z Jezusem. Mateusz musiał zostawić swoje dotychczasowe życie. Nie oznaczało to jednak utraty wszystkiego. Otrzymał znacznie więcej – otrzymał Chrystusa i nowe życie.

Nieprzypadkowo właśnie w niedzielę poprzedzającą święto naszego Patrona słyszymy w Ewangelii przypowieść o robotnikach w winnicy. Jezus mówi o gospodarzach, którzy zostają zaproszeni do pracy o różnych porach dnia. Jedni przychodzą wcześnie rano, inni później, a jeszcze inni dopiero pod koniec dnia. Gospodarz jednak wychodzi do wszystkich i mówi: „Idźcie i wy do mojej winnicy”. To bardzo ważne słowa. Bóg zaprasza człowieka niezależnie od tego, na jakim etapie życia się znajduje. Jednego powołuje wcześniej, drugiego później. Jednemu pozwala długo przygotowywać się do służby, innemu daje łaskę przemiany w jednej chwili. Tak było z Mateuszem. Jezus przyszedł do niego w środku jego zwyczajnego dnia. Nie w świątyni, nie podczas modlitwy, ale przy komorze celnej. I powiedział: „Pójdź za Mną”. Być może także do nas Chrystus mówi dzisiaj podobnie. Może przychodzi do nas w zwyczajności codzienności – w rodzinie, w pracy, w spotkaniu z drugim człowiekiem, w niedzielnej Eucharystii, w słowie Ewangelii. Może zaprasza nas, abyśmy wstali z miejsca, do którego zbyt mocno się przyzwyczailiśmy.

Tegoroczne świętowanie odpustu ku czci św. Mateusza Apostoła odbyło się w sobotę 19 września. Uroczystej Mszy Świętej przewodniczył ks. prof. dr hab. Jacek Neumann, profesor nauk teologicznych, a wraz z nim przy ołtarzu koncelebrowali kapłani dekanatu nowostawskiego. Był to szczególny czas modlitwy, wdzięczności i wspólnotowego przeżywania święta naszego Patrona. Serdecznie dziękujemy wszystkim kapłanom za obecność i wspólną modlitwę, a przede wszystkim Wam, Drodzy Parafianie, za liczny udział w uroczystości odpustowej, za modlitwę, zaangażowanie i troskę o piękno naszego parafialnego święta. Dziękujemy wszystkim, którzy swoją pracą i obecnością przyczynili się do jego godnego przeżycia. Tradycja Kościoła wiąże św. Mateusza z pierwszą Ewangelią. To niezwykłe, że człowiek, który kiedyś zajmował się pobieraniem podatków, stał się jednym z czterech Ewangelistów – tym, który przekazał kolejnym pokoleniom świadectwo o Jezusie Chrystusie.

Uroczystościom przewodniczył i przepiękne kazanie wygłosił ks. Profesor Doktor habilitowany Jacek Neumann z Elbląga. Na odpust przybyli: ks. Kan. Jacek Zatorski z Nowej Cerkwi, ks. Mieczysław Bojda ze Świerek, ks. Radomir Sebunia z Lisewa Malborskiego, ks. Andrzej Piotrowski z Elbląga, ks. Kan. Stanisław Gruca z Szymankowa. Nie można pominąć tutaj ks. Proboszcza Jerzego Pawelczyka i wikariusza Stanisława Turka.

Podziękowanie dla Rodziców, którzy przybyli do świątyni ze swoimi dziećmi, które rozpoczęły naukę w pierwszych klasach. Życzymy wszystkim naszym Parafianom, uczniom, nauczycielom, wychowawcom oraz wszystkim pracującym dobrego, spokojnego i błogosławionego tygodnia. Niech Bóg błogosławi naszej parafii, naszym rodzinom, naszej pracy i wszystkim naszym codziennym sprawom. Święty Mateuszu, Apostole i Ewangelisto – módl się za nami!