Liturgia słowa XXXII Niedzieli Zwykłej prowadzi nas do przypowieści o dziesięciu pannach (Mt 25, 1-13). Jezus opowiada o dziesięciu dziewczętach, które wyszły na spotkanie pana młodego. Wszystkie zabrały lampy, jednak tylko pięć z nich zatroszczyło się o zapas oliwy. Gdy pan młody się opóźniał, wszystkie zasnęły. O północy rozległo się wołanie: „Oto pan młody, wyjdźcie mu na spotkanie!”. Wtedy okazało się, że nie wszystkie były przygotowane. Panny roztropne mogły wejść na ucztę weselną, natomiast nierozsądne pozostały za zamkniętymi drzwiami.
Ta przypowieść jest dla nas ważnym przypomnieniem, że wiara nie może być jedynie deklaracją ani czymś, do czego wracamy od czasu do czasu. Powinna być codzienną postawą, wyrażającą się w modlitwie, miłości bliźniego, przebaczeniu i trosce o drugiego człowieka. Oliwa w lampach symbolizuje duchową gotowość, której nie można pożyczyć od innych ani zgromadzić w ostatniej chwili. Każdy z nas sam odpowiada za swoją więź z Bogiem. Chrystus zachęca nas: „Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny”. Nie chodzi o życie w lęku przed przyszłością, ale o takie przeżywanie każdego dnia, abyśmy byli gotowi spotkać Pana.
Listopad, który szczególnie poświęcamy pamięci naszych zmarłych, skłania nas do głębszej refleksji nad przemijaniem i sensem ludzkiego życia. Odwiedzamy cmentarze, zapalamy znicze, przynosimy kwiaty, ale przede wszystkim pamiętamy o tych, którzy odeszli, w naszych modlitwach. Różaniec połączony z modlitwą wypominkową, Msza Święta i osobista modlitwa za zmarłych są wyrazem naszej miłości, wdzięczności i chrześcijańskiej nadziei. Wierzymy, że śmierć nie jest końcem, lecz przejściem do życia wiecznego. Dlatego powierzamy naszych bliskich Bożemu miłosierdziu, prosząc, aby mogli uczestniczyć w radości nieba. Jednocześnie pamięć o zmarłych przypomina nam, że również nasze życie jest drogą ku wieczności i warto każdego dnia troszczyć się o oliwę wiary, nadziei i miłości.
Przed nami także ważna rocznica w historii naszej Ojczyzny. 11 listopada będziemy obchodzić Narodowe Święto Niepodległości, upamiętniające 108. rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości w 1918 roku. To szczególny dzień wdzięczności za wolność, za tych, którzy walczyli o niepodległość, ponosili ofiary i przez pokolenia pielęgnowali polskość, język, kulturę oraz wiarę. Niepodległość nie jest jednak wyłącznie darem przeszłości. Jest również zadaniem, które spoczywa na każdym pokoleniu. Wymaga odpowiedzialności, wzajemnego szacunku, troski o dobro wspólne i umiejętności budowania jedności mimo istniejących różnic.
W tym kontekście szczególnie ważny jest apel członków Rady Stałej Konferencji Episkopatu Polski, którzy, odnosząc się do obecnej sytuacji w naszym kraju, zachęcili wiernych, aby 10 listopada przeżyli jako dzień postu i pokuty w intencji pokoju społecznego, narodowego porozumienia i pojednania. Biskupi zwrócili się również z prośbą o podjęcie żarliwej modlitwy za Ojczyznę, a szczególnie za rządzących i wszystkich odpowiedzialnych za życie publiczne, aby troska o dobro wspólne naszego społeczeństwa była dla nich najważniejszą powinnością.
W apelu czytamy: „Módlmy się o światło i mądrość dla rządzących i wszystkich odpowiedzialnych za życie publiczne, by troska o dobro wspólne naszego społeczeństwa była dla nich najważniejszą powinnością”. Biskupi zachęcają, aby w tych dniach nasza modlitwa wyrażała się także słowami Suplikacji, hymnu „Boże, coś Polskę” oraz modlitwy za Ojczyznę autorstwa ks. Piotra Skargi.
Niech będzie to dla nas wszystkich wezwanie do osobistej refleksji. Pokój społeczny zaczyna się od naszych rodzin, sąsiedztwa, miejsc pracy i codziennych relacji. Potrzeba nam mniej wzajemnych oskarżeń, a więcej życzliwości, szacunku, cierpliwości i gotowości do przebaczenia. Ojczyzna potrzebuje naszej modlitwy, ale również odpowiedzialnych postaw i troski o drugiego człowieka.
Niech listopadowe dni, przeżywane w duchu modlitwy za zmarłych i wdzięczności za dar niepodległości, pomogą nam lepiej odczytać słowa Chrystusa o czuwaniu. Dbajmy o to, aby nasze lampy wiary nigdy nie zgasły, a serca pozostawały otwarte na Boga i drugiego człowieka. Módlmy się za tych, którzy odeszli, za naszą Ojczyznę i za wszystkich, którzy potrzebują pojednania i pokoju.
Wszystkim Parafianom, Gościom oraz naszym bliskim życzymy dobrego, spokojnego tygodnia pracy i nauki. Niech Boże błogosławieństwo towarzyszy nam w codziennych obowiązkach, a światło Chrystusa wskazuje drogę do prawdziwej jedności, zgody i wzajemnej życzliwości.