Już w najbliższą środę przypada Środa Popielcowa. W tym szczególnym dniu, gdy fraza “Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”, “Z prochu powstałeś i w proch się obrócisz” nabierają szczególnego sensu, symbolicznym gestem jest posypanie głów popiołem. Jak co roku licznie zgromadzimy się w swoich kościołach, aby rozpocząć czas pokuty i pojednania
W Środę Popielcową katolicy rozpoczynają czterdziestodniowy post. Liczba 40 stanowi w Piśmie Świętym wyraz pewnej dłuższej całości, czasu przeznaczonego na jakieś konkretne zadanie człowieka lub zbawcze działanie Boga. W Wielkim Poście Kościół odczytuje i przeżywa nie tylko czterdzieści dni spędzonych przez Jezusa na pustyni na modlitwie i poście przed rozpoczęciem Jego publicznej misji, ale i trzy inne wielkie wydarzenia biblijne: czterdzieści dni powszechnego potopu, po których Bóg zawarł przymierze z Noem; czterdzieści lat pielgrzymowania Izraela po pustyni ku ziemi obiecanej; czterdzieści dni przebywania Mojżesza na Górze Synaj, gdzie otrzymał on od Jahwe Tablice Prawa.
Okresy i dni pokuty są w Kościele katolickim specjalnym czasem ćwiczeń duchowych, liturgii pokutnej, pielgrzymek o charakterze pokutnym, dobrowolnych wyrzeczeń, jak post i jałmużna, braterskiego dzielenia się z innymi, m.in. poprzez inicjowanie dzieł charytatywnych i misyjnych. Z liturgii znika radosne „Alleluja” i „Chwała na wysokości Bogu”, a kolorem szat liturgicznych staje się fiolet. Istotą pozostaje przygotowanie wspólnoty wiernych do największego święta chrześcijan, jakim jest Wielkanoc.
Wielki Post jest także okresem przygotowania katechumenów do chrztu. Każda niedziela wprowadzała w kolejne tajemnice wiary, a na Wielkanoc podczas Wigilii Paschalnej udzielany jest sam chrzest.

W dniach 15-21 lutego będziemy przeżywać 59. Tydzień Modlitw o Trzeźwość Narodu pod hasłem „Polska silna wiarą i trzeźwością”. Rozpoczyna się on w ostatnią niedzielę karnawału i wprowadza wiernych w Wielki Post.
Inicjatywa Tygodnia Modlitw o Trzeźwość Narodu, będąca wyrazem troski o stan moralny naszego narodu, zrodziła się w ubiegłym wieku z inicjatywy Episkopatu pod przewodnictwem bł. kard. Stefana Wyszyńskiego. Ten wielki apostoł trzeźwości był przekonany, że „jeśli w naszym narodzie ma nadal istnieć wiara, istnieć Kościół, jeśli ma istnieć sam naród, to musi zostać pokonana plaga pijaństwa”. Z całych sił o to zabiegał, sam dając przykład świętego, trzeźwego życia, praktykując od dzieciństwa dobrowolną abstynencję. Zachęcał wszystkich do gorliwej modlitwy w intencji otrzeźwienia narodu, do działań duszpasterskich i do składania Bogu przyrzeczeń abstynenckich z motywów nadprzyrodzonych. Motywem tych działań powinna być intencja wynagrodzenia Bogu za grzechy pijaństwa popełniane w naszej Ojczyźnie, a zarazem ma to być piękne świadectwo radosnego, wolnego życia, bez sięgania po alkohol.

Wszystkim Parafianom i Gościom na rozpoczynający się okres Wielkiego Postu życzymy obfitych łask Bożych i opieki Matki Najświętszej.

W środę 11 lutego 2026 r., w liturgiczne wspomnienie Najświętszej Maryi Panny z Lourdes, przypada XXXIV Światowy Dzień Chorego. Został on ustanowiony przez papieża Jana Pawła II w 1992 r. W Kościele Katolickim, ten dzień jest okazją do podejmowania aktywniejszej modlitwy za wszystkich chorych i cierpiących.

Światowy Dzień Chorego co roku stanowi okazję do refleksji nad tajemnicą cierpienia, a także służy uwrażliwieniu wspólnot chrześcijańskich i całego społeczeństwa na sytuację i potrzeby ludzi chorych. Tematem przewodnim XXXIV Światowego Dnia Chorego wybranym przez papieża Leona XIV jest „Współczucie Samarytanina: kochać, znosząc ból drugiego”. W naszej parafii obchody XXXIV Światowego Dnia Chorych odbędą się w środę 11 lutego. Podczas Mszy świętej o godz. 10.00, wszystkim chorym udzielimy błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem na sposób lourdzki. Błogosławieństwo lourdzkie to błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem, każdego chorego z osobna. Bardzo prosimy, aby tego dnia pomóc osobom schorowanym, które nie są w stanie samodzielnie się przemieszczać, w dotarciu do naszej nowostawskiej kolegiaty na specjalną Eucharystię w intencji osób chorych i cierpiących, która będzie odprawiona o godz. 10.00.

Wszystkim Parafianom i Gościom w nowym tygodniu pracy i nauki życzymy obfitości łask Bożych oraz opieki Matki Najświętszej!

Przypadające jutro Święto Ofiarowania Pańskiego, w polskiej tradycji nazywane jest również świętem Matki Bożej Gromnicznej. Święto to zamyka cykl świąt Bożego Narodzenia. W kościołach rozbiera się żłóbki, a w domach choinki, przestaje się śpiewać kolędy. Tego dnia przynosimy do kościołów do poświęcenia gromnice. Są one symbolem człowieczeństwa Syna Bożego, a także symbolem wiary, nadziei i miłości, z jakimi chrześcijanin powinien podążać za Chrystusem. Z kolei nazwa świecy związana jest z przypisywaną jej mocą odwracania gromów. W kościołach zapala się je podczas mszy św. i innych nabożeństw, np. przy udzielaniu sakramentów świętych (z wyjątkiem sakramentu pokuty), na procesjach i w czasie innych ceremonii liturgicznych. Powszechne przekonanie o mocy ochronnej gromnicy związane było z wiarą w patronat i opiekę Matki Bożej jako pośredniczki między ludźmi a Bogiem, zdolnej do wyjednywania łask. Aby sobie zapewnić stałą opiekę Najświętszej Marii Panny, gromnicę umieszczano w domach zwykle nad łóżkiem. Zapalano ją też przy konających.

W święto Ofiarowania Pańskiego (2 lutego) w Kościele powszechnym już po raz 29. obchodzony jest Światowy Dzień Życia Konsekrowanego. To dzień szczególnej pamięci o osobach, które całkowicie ofiarowały swoje życie Panu Bogu. Zakonnicy, siostry zakonne i inne osoby konsekrowane odnawiają tego dnia swoje śluby, a w kościołach zbierane są datki na rzecz zakonów klauzurowych (w diecezji elbląskiej na klasztory sióstr klarysek i karmelitanek w Elblągu).

Z okazji Światowego Dnia Życia Konsekrowanego należy przypomnieć Siostry Elżbietanki posługujące w naszej wspólnocie parafialnej w latach 1924 – 1996, które bardzo dobrze zapisały się w życzliwej pamięci wielu nowostawskich parafian.

Zapewne wielu z nas pamięta czasy, gdy przy ulicy Mickiewicza w Nowym Stawie funkcjonował dom zakonny Zgromadzenia Sióstr Świętej Elżbiety – Sióstr Elżbietanek. Od 1924 roku siostry na trwałe wtopiły się krajobraz naszego miasta i parafii. Ich działalność opierała się na opiece nad chorymi, katechezie, posłudze liturgicznej podczas nabożeństw oraz pracy w zakrystii. Nowostawski dom zakonny należał do najmniejszych w Prowincji Toruńskiej. Tworzyła go siostra przełożona oraz 3 - 4 siostry współpracowniczki. W domu znajdowała się kaplica półpubliczna p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa (powstała w roku 1924). Niestety, w wyniku zmian organizacyjnych, w 1996 roku siostra przełożona Prowincji Toruńskiej podjęła decyzję o zakończeniu posługi zakonnic w Nowym Stawie.

W okresie powojennym w Nowym Stawie pracowały m.in. siostry: Leonia Kleinberg, s. Teresa Jaroszewska, s. Damiana Semmerling, s. Sebastiana Janina Bojanowska. Ostatnią siostrą przełożoną była s. Róża Marianna Sasin (obecnie pracuje w domu zakonnym w Wałczu). Na nowostawskim cmentarzu parafialnym spoczywa wieloletnia profeska zakonu Elżbietanek siostra Zofia – Józefa Kunkel. (zmarła 2 kwietnia 1992 roku).

Wszystkim Parafianom i Gościom na kolejny tydzień pracy oraz powrotu do szkoły po feriach zimowych życzymy wielu darów Ducha Świętego oraz opieki Matki Bożej Gromnicznej.