Wczoraj obchodziliśmy uroczystość odpustową ku czci św. Mateusza Apostoła Historia św. Mateusza jest szczególnie bliska każdemu człowiekowi, który kiedykolwiek pomyślał: „Moje życie jest już takie, jakie jest. Niczego nie da się zmienić”. Mateusz pokazuje coś zupełnie przeciwnego. Bóg potrafi wejść w życie człowieka właśnie tam, gdzie człowiek najmniej się Go spodziewa. Chrystus nie czekał, aż Mateusz stanie się doskonały. Nie powiedział mu „Najpierw się zmień, a potem przyjdź”. Jezus powołał go takim, jakim był. Dopiero spotkanie z Chrystusem rozpoczęło w Mateuszu proces przemiany. Dlatego św. Mateusz jest dla nas wzorem nawrócenia. Jego życie przypomina, że nawrócenie nie jest jedynie chwilowym wzruszeniem czy postanowieniem. Jest odpowiedzią na Boże wezwanie. Jest powstaniem z miejsca, w którym człowiek dotąd pozostawał, i rozpoczęciem drogi z Jezusem. Mateusz musiał zostawić swoje dotychczasowe życie. Nie oznaczało to jednak utraty wszystkiego. Otrzymał znacznie więcej – otrzymał Chrystusa i nowe życie.

Nieprzypadkowo właśnie w niedzielę poprzedzającą święto naszego Patrona słyszymy w Ewangelii przypowieść o robotnikach w winnicy. Jezus mówi o gospodarzach, którzy zostają zaproszeni do pracy o różnych porach dnia. Jedni przychodzą wcześnie rano, inni później, a jeszcze inni dopiero pod koniec dnia. Gospodarz jednak wychodzi do wszystkich i mówi: „Idźcie i wy do mojej winnicy”. To bardzo ważne słowa. Bóg zaprasza człowieka niezależnie od tego, na jakim etapie życia się znajduje. Jednego powołuje wcześniej, drugiego później. Jednemu pozwala długo przygotowywać się do służby, innemu daje łaskę przemiany w jednej chwili. Tak było z Mateuszem. Jezus przyszedł do niego w środku jego zwyczajnego dnia. Nie w świątyni, nie podczas modlitwy, ale przy komorze celnej. I powiedział: „Pójdź za Mną”. Być może także do nas Chrystus mówi dzisiaj podobnie. Może przychodzi do nas w zwyczajności codzienności – w rodzinie, w pracy, w spotkaniu z drugim człowiekiem, w niedzielnej Eucharystii, w słowie Ewangelii. Może zaprasza nas, abyśmy wstali z miejsca, do którego zbyt mocno się przyzwyczailiśmy.

Tegoroczne świętowanie odpustu ku czci św. Mateusza Apostoła odbyło się w sobotę 19 września. Uroczystej Mszy Świętej przewodniczył ks. prof. dr hab. Jacek Neumann, profesor nauk teologicznych, a wraz z nim przy ołtarzu koncelebrowali kapłani dekanatu nowostawskiego. Był to szczególny czas modlitwy, wdzięczności i wspólnotowego przeżywania święta naszego Patrona. Serdecznie dziękujemy wszystkim kapłanom za obecność i wspólną modlitwę, a przede wszystkim Wam, Drodzy Parafianie, za liczny udział w uroczystości odpustowej, za modlitwę, zaangażowanie i troskę o piękno naszego parafialnego święta. Dziękujemy wszystkim, którzy swoją pracą i obecnością przyczynili się do jego godnego przeżycia. Tradycja Kościoła wiąże św. Mateusza z pierwszą Ewangelią. To niezwykłe, że człowiek, który kiedyś zajmował się pobieraniem podatków, stał się jednym z czterech Ewangelistów – tym, który przekazał kolejnym pokoleniom świadectwo o Jezusie Chrystusie.

Uroczystościom przewodniczył i przepiękne kazanie wygłosił ks. Profesor Doktor habilitowany Jacek Neumann z Elbląga. Na odpust przybyli: ks. Kan. Jacek Zatorski z Nowej Cerkwi, ks. Mieczysław Bojda ze Świerek, ks. Radomir Sebunia z Lisewa Malborskiego, ks. Andrzej Piotrowski z Elbląga, ks. Kan. Stanisław Gruca z Szymankowa. Nie można pominąć tutaj ks. Proboszcza Jerzego Pawelczyka i wikariusza Stanisława Turka.

Podziękowanie dla Rodziców, którzy przybyli do świątyni ze swoimi dziećmi, które rozpoczęły naukę w pierwszych klasach. Życzymy wszystkim naszym Parafianom, uczniom, nauczycielom, wychowawcom oraz wszystkim pracującym dobrego, spokojnego i błogosławionego tygodnia. Niech Bóg błogosławi naszej parafii, naszym rodzinom, naszej pracy i wszystkim naszym codziennym sprawom. Święty Mateuszu, Apostole i Ewangelisto – módl się za nami!

Drodzy Parafianie, Mili Goście!
„Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?” – pyta Piotr Jezusa. Odpowiedź Chrystusa jest jednoznaczna: „Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy”.
W XXIV Niedzielę Zwykłą Pan Jezus prowadzi nas w sam środek jednej z najtrudniejszych prawd chrześcijańskiego życia – prawdy o przebaczeniu. Nie chodzi jednak o proste zapomnienie doznanej krzywdy ani o udawanie, że nic się nie stało. Przebaczenie jest przede wszystkim decyzją serca, aby nie pozwolić, by zło, którego doświadczyliśmy, zatruwało nasze życie i nasze relacje z drugim człowiekiem.
Jezus opowiada przypowieść o słudze, któremu darowano ogromny dług. Ten sam człowiek chwilę później nie potrafił jednak darować niewielkiego długu swojemu współsłudze. W tej historii odnajdujemy bardzo ważną prawdę: człowiek, który sam doświadcza miłosierdzia Boga, jest wezwany, aby stawać się miłosiernym wobec innych.
Każdy z nas przychodzi przed Boga z własnym „długiem” – z grzechami, słabościami, zaniedbaniami i błędami. A jednak Bóg nieustannie daje nam możliwość rozpoczęcia od nowa. W sakramencie pokuty doświadczamy, że Boże miłosierdzie jest większe niż nasze upadki. Dlatego chrześcijanin nie może zatrzymać Bożego przebaczenia wyłącznie dla siebie.
Szczególnie mocno brzmi to przesłanie w naszych rodzinach. Przebaczenia trzeba się uczyć. Dziecko uczy się go, obserwując rodziców. Młody człowiek uczy się go we wspólnocie, w szkole, w relacjach z rówieśnikami. Dorośli również każdego dnia stają przed pytaniem, czy potrafią przeprosić, przyjąć przeprosiny i rozpocząć relację na nowo. XVI Tydzień Wychowania – wychowanie we wspólnocie wiary
Od 13 do 19 września przeżywamy XVI Tydzień Wychowania, który w tym roku odbywa się pod hasłem: „Wychowanie i formacja we wspólnocie wiary”. Jest to czas szczególnej modlitwy i refleksji nad dziełem wychowania dzieci i młodzieży, ale także nad odpowiedzialnością całej wspólnoty za przekazywanie wiary kolejnym pokoleniom.
Wychowanie nie dokonuje się wyłącznie w domu czy w szkole. Dziecko i młody człowiek potrzebują wspólnoty, w której spotkają ludzi potrafiących świadczyć swoim życiem o wartościach, o odpowiedzialności, o szacunku dla drugiego człowieka i przede wszystkim o Chrystusie.
Rodzina jest pierwszą szkołą wiary. To w niej dziecko po raz pierwszy słyszy imię Jezusa, uczy się modlitwy, poznaje znaczenie niedzielnej Eucharystii, przebaczenia, dobra i odpowiedzialności. Ale rodzina nie jest pozostawiona sama sobie. Potrzebuje wsparcia parafii, szkoły, katechetów, duszpasterzy, nauczycieli, dziadków, rodziców chrzestnych i całej wspólnoty.
Dlatego tegoroczne hasło Tygodnia Wychowania jest tak ważne. Wiara nie jest bowiem jedynie przekazywaniem informacji. Jest formacją całego człowieka – jego sumienia, charakteru, sposobu patrzenia na drugiego człowieka i podejmowania życiowych decyzji.
I tutaj ponownie spotykamy się z dzisiejszą Ewangelią. Nie można nauczyć dziecka przebaczenia wyłącznie słowami. Trzeba mu pokazać, jak się przebacza. Nie wystarczy mówić o szacunku – trzeba okazywać go drugiemu człowiekowi. Nie wystarczy zachęcać do modlitwy – trzeba samemu się modlić.
Niech więc Tydzień Wychowania będzie dla nas wszystkich okazją do modlitwy za dzieci i młodzież, za rodziców, dziadków, nauczycieli, katechetów i wychowawców. Prośmy Boga, aby nasze rodziny i nasza parafia były miejscami, w których młody człowiek może spotkać Chrystusa i odkryć, że wiara nie jest ciężarem, ale drogą prowadzącą do prawdziwej wolności i pełni życia.
Przed nami również szczególny czas dla naszej wspólnoty parafialnej. 21 września przypada uroczystość św. Mateusza Apostoła i Ewangelisty – patrona naszej parafii. Z tej okazji serdecznie zapraszamy wszystkich parafian i gości na uroczystość odpustową, która będzie naszym wspólnym świętem i okazją do wdzięczności Bogu za dar naszej parafialnej wspólnoty. Niech rozpoczynający się tydzień będzie dla nas czasem dobrym i owocnym – w pracy, w nauce, w naszych rodzinach i w życiu parafialnym. Życzymy wszystkim dzieciom i młodzieży dobrego czasu nauki, rodzicom i nauczycielom cierpliwości oraz sił, a wszystkim parafianom Bożej opieki w codziennych obowiązkach. Przygotujmy nasze serca, aby tegoroczny odpust św. Mateusza był nie tylko uroczystością parafialną, ale prawdziwym spotkaniem z Chrystusem. Dobrego, spokojnego i błogosławionego tygodnia – dobrego czasu pracy i nauki oraz owocnego przygotowania do uroczystości odpustowej naszego patrona – św. Mateusza Apostoła i Ewangelisty!

Drodzy Parafianie, Mili Goście!
„Kto nie dźwiga swojego krzyża, a idzie za Mną, ten nie może być moim uczniem” (Łk 14, 27) Wrzesień przynosi ze sobą czas nowych początków. Po wakacyjnym odpoczynku dzieci i młodzież powróciły do szkół, a w naszych parafiach rozpoczął się również nowy rok katechetyczny i duszpasterski. To dobry moment, aby zatrzymać się na chwilę i zapytać siebie: dokąd zmierzam i czy w tej drodze jest ze mną Chrystus?
W niedzielnej Ewangelii, którą dziś usłyszymy, Jezus mówi o wymaganiach, jakie stawia przed człowiekiem, który chce być Jego uczniem. Padają słowa o niesieniu własnego krzyża i o gotowości pójścia za Chrystusem. Nie jest to wezwanie do życia pozbawionego radości, lecz przypomnienie, że prawdziwa wiara wymaga wierności, odpowiedzialności, odwagi i codziennego dokonywania dobrych wyborów.
Początek roku szkolnego jest szczególnym czasem dla dzieci, młodzieży, rodziców i nauczycieli. Życzymy wszystkim uczniom, aby był to rok pełen sukcesów, nowych przyjaźni, rozwijania talentów i odkrywania swoich możliwości. Rodzicom życzymy cierpliwości i mądrości w towarzyszeniu swoim dzieciom, a nauczycielom – satysfakcji z pięknej i odpowiedzialnej pracy. Niech rozpoczynający się rok katechetyczny będzie również okazją do pogłębienia wiary. Katecheza nie jest jedynie zdobywaniem wiedzy religijnej. Jest zaproszeniem do poznawania Chrystusa i budowania z Nim osobistej relacji.
Człowiek nie powinien przeżywać swojej wiary samotnie. Dlatego zachęcamy wszystkich parafian – dzieci, młodzież, dorosłych i seniorów – do jeszcze aktywniejszego włączenia się w życie wspólnot duszpasterskich działających przy naszej parafii św. Mateusza Apostoła w Nowym Stawie. Każda wspólnota jest miejscem spotkania, modlitwy, formacji i wzajemnego wsparcia. To właśnie we wspólnocie możemy odkrywać swoje talenty, służyć innym i doświadczać tego, że Kościół jest naszym wspólnym domem. Być może rozpoczęcie nowego roku jest dobrym momentem, aby zrobić ten pierwszy krok – przyjść na spotkanie, zaangażować się, zapytać, dołączyć. Na takie decyzje czeka chór parafialny, rodzina ministrancka, żywy Rożaniec i nadzwyczajni szafarze Komunii świętej Nie czekajmy, aż ktoś nas zaprosi. Sami stańmy się zaproszeniem dla innych.
Pięknym świadectwem naszej wspólnotowej wiary była pielgrzymka odpustowa do Palczewa, która odbyła się w minioną sobotę, 29 sierpnia. Parafianie z Nowego Stawu wraz z innymi pielgrzymami wyruszyli, aby oddać cześć Matce Bożej Częstochowskiej, Królowej Polski. Pielgrzymowanie zawsze jest czymś więcej niż tylko pokonaniem określonej drogi. Jest znakiem naszej duchowej drogi – drogi wiary, nadziei i zaufania Bogu. W modlitwie przed obliczem Maryi powierzaliśmy Jej nasze rodziny, dzieci i młodzież, osoby chore i starsze, nasze radości, troski i codzienne sprawy. Mszy świętej przewodniczył nasz proboszcz, ks. Jerzy Pawelczyk, kazanie wygłosił ks. Jacek Zatorski, proboszcz z Nowej Cerkwii. Dziękujemy wszystkim, którzy wzięli udział w tej pielgrzymce i swoim świadectwem pokazali, że wiara żyje wtedy, gdy jest przeżywana razem.
Już niedługo przeżywać będziemy szczególny dzień dla naszej parafialnej wspólnoty – uroczystości odpustowe ku czci św. Mateusza Apostoła, patrona naszej parafii. Uroczysta Msza Święta odpustowa zostanie odprawiona w sobotę 19 września o godz. 11:00. Niech będzie to dla nas wszystkich czas wdzięczności za dar naszej parafialnej wspólnoty oraz okazja do modlitwy za nasze rodziny, dzieci i młodzież, osoby starsze i potrzebujące, a także za całą parafię. Święty Mateusz, który odpowiedział na wezwanie Jezusa i pozostawił dotychczasowe życie, aby pójść za swoim Mistrzem, jest dla nas szczególnym przykładem tego, o czym mówi niedzielna Ewangelia. Jego historia przypomina, że Chrystus może zaprosić człowieka do nowej drogi – niezależnie od jego przeszłości i dotychczasowego życia.
Życzymy wszystkim Parafianom i Gościom dobrego, spokojnego i błogosławionego tygodnia. Niech każdy jego dzień będzie okazją do czynienia dobra, umacniania wiary i odkrywania obecności Boga w codziennym życiu.